Nie jest łatwo być rodzicem nastolatka. Jeśli czujemy, że świat naszego nastoletniego dziecka jest nam obcy (nie rozumiemy go, ponieważ jest skrajnie inny od naszego) , czujemy, że nasze dziecko oddala się od nas i coraz rzadziej przychodzi po radę, jest kłótliwe, agresywne, smutne, zamyka się w swoim pokoju – nie powinniśmy się poddawać. Mimo wszystko starajmy się poznawać jego świat, zrozumieć go i zaakceptować. Nie jest to łatwe, wymaga od nas cierpliwości, czasu i poczucia, że nie jest za późno, aby można było to naprawić. Utracone zaufanie, brak wiary, złość- to sprawy, które narastały latami, mogą być trudne do zmiany, ale są możliwe.
Jeśli chcesz wprowadzić zmiany, to powiedz o tym dziecku! Porozmawiaj o tym, co i jak chcesz zmienić. Wyjaśnij mu – dlaczego , poproś o współpracę. Dziecko musi wiedzieć, że zależy ci na poprawieniu kontaktu. Jeśli dotychczasowe próby porozumienia się z dzieckiem nie powiodły się, należy podjąć nowe działania. Nie warto rezygnować z bliskości, przecież oboje tego potrzebujecie!
Jeśli jakieś zachowanie twojego dziecka jest dla ciebie nie do przyjęcia, spróbuj to zmienić. Powiedz mu:
- O jakie konkretnie zachowanie ci chodzi
- Jakie uczucia przeżywasz, gdy ono zachowuje się w ten nieakceptowany przez ciebie sposób
- Dlaczego to zachowanie jest twoim zdaniem niewłaściwe
- Jakie konsekwencje dla ciebie lub innych ma to jego zachowanie
- Jakiej zmiany oczekujesz
Przykład: „Chciałbym porozmawiać z tobą o sposobie, w jaki się do mnie odzywasz. Nie podoba mi się, że używasz wulgaryzmów, że podnosisz głos. Nie jestem w stanie zrozumieć, o co ci chodzi, jeśli tak do mnie mówisz. Czuję się atakowany przez ciebie. Nie jestem w stanie z tobą rozmawiać, jeśli to się nie zmieni. Postaraj się opanować emocje, powiedz to zwyczajnie, tak, bym cię zrozumiał. Na pewno się dogadamy”.
Zmiany wymagają odwagi, zaangażowania wszystkich osób w rodzinie. Każdy z członków rodziny powinien mieć na uwadze, że czasem trzeba będzie „wyjść z własnej strefy komfortu” w której od lat tkwimy, gdyż tylko wówczas możemy osiągnąć cel.
Jeśli chcesz przeprowadzić z dzieckiem poważną rozmowę po to, by wprowadzić zmiany w waszej rodzinie, to:
- Znajdź na nią jakiś spokojny moment
- Zajmij się tylko tą konkretną sprawą
- Mów o tym, co w związku z tym konkretnym zdarzeniem czujesz
- Słuchaj uważnie, co dziecko ma ci do powiedzenia
- Zadbaj o to, by każdy mógł przedstawić swój punkt widzenia i wyrazić własną opinię
- Zakładaj możliwość zmiany własnego zdania
- Bądź gotowy do kompromisów
- Koncentruj się na rozwiązaniu problemu, a nie na tym, kto wygra.
Dorastające dzieci rzadko zachowują się tak, jakbyśmy chcieli. Wciąż stwarzają sytuacje, które nas niepokoją. Nie popadajmy w panikę, że każde niepokojące nas zachowanie dziecka stwarza mu zagrożenie. Obserwujmy je, rozmawiajmy o tym, dajmy mu naszą „pozytywną” uwagę, ale też- nie bagatelizujmy tego, co dla niego jest ważne.